مطالعهای جدید نشان داده که حیات روی زمین ممکن است با جرقههای الکتریکی بسیار کوچکی که از برخورد امواج دریا و آبشارها ایجاد میشوند، آغاز شده باشد.
این جرقههای ریز که «میکروصاعقه» نام دارند، زمانی شکل میگیرند که قطرات آب ناشی از برخورد امواج به یکدیگر برخورد کرده و تجزیه شوند.
به گزارش روزیاتو، محققان دانشگاه استنفورد موفق شدند این بارهای الکتریکی میکروسکوپی را در محیط آزمایشگاهی ایجاد و آنها را با ترکیبات گازی موجود در جو اولیه زمین ترکیب کنند.
این واکنش منجر به تشکیل زنجیرههایی از مولکولهای آلی شد که شامل اجزای اصلی سازنده DNA نیز هستند.
تا پیش از این، تصور میشد که میلیاردها سال پیش، صاعقههای مکرر در جو زمین، انرژی لازم برای شکلگیری حیات را فراهم کردهاند.
بااینحال، نظریه قدیمی میلر-اوری که بر این فرض استوار بود، اشکالاتی داشت؛ از جمله اینکه صاعقه پدیدهای نادر است و احتمال وقوع آن بهحدی نبوده که بتواند انرژی کافی برای شکلگیری حیات در اقیانوسهای وسیع را تأمین کند.
اما نظریه جدید «میکروصاعقه» نشان میدهد که این واکنشهای شیمیایی میتوانستهاند بهطور مداوم و در هر نقطهای که آب وجود داشته، رخ دهند.
پروفسور ریچارد زار از دانشگاه استنفورد توضیح داده که در زمین اولیه، آب بهطور مداوم روی سطوح مختلف پاشیده میشده و این شرایط، بستر مناسبی برای وقوع واکنشهای شیمیایی لازم برای پیدایش حیات فراهم کرده است.تحقیقات پیشین نشان دادهاند که جو اولیه زمین شامل ترکیبی از گازهایی مانند دیاکسید کربن، نیتروژن، متان، آمونیاک و هیدروژن بوده است.
برخی از این مطالعات پیشنهاد کردهاند که این جو عمدتاً از دیاکسید کربن و نیتروژن تشکیل شده بوده و مقدار متان و آمونیاک در آن کمتر بوده است.
در سال ۱۹۵۲، دو دانشمند آمریکایی، استنلی میلر و هارولد یوری، فرضیهای را ارائه کردند که طبق آن جو زمین میتوانسته شرایط لازم برای تولید ترکیبات آلی را فراهم کند.
اکنون، پس از بیش از ۷۰ سال، تیم تحقیقاتی پروفسور زار موفق شده یکی از مولکولهای آلی تولیدشده در این فرآیند را شناسایی کند: یوراسیل، ترکیبی که دارای پیوندهای کربن-نیتروژن است.
پیوندهای کربن-نیتروژن نقشی حیاتی در ترکیبات زیستی امروزی دارند، زیرا در ساختار پروتئینها، آنزیمها و کلروفیل یافت میشوند.
یوراسیل یکی از اجزای اصلی DNA و RNA محسوب میشود، مولکولهایی که مسئول ذخیره و انتقال اطلاعات ژنتیکی در موجودات زنده هستند.
RNA یک مولکول تکرشتهای است که بهعنوان دستیار مولکولی DNA عمل میکند، درحالیکه DNA ساختاری دو رشتهای دارد و تمام اطلاعات موردنیاز برای عملکرد سلولهای بدن را در خود جای داده است.
این کشف جدید نشان داده که مواد آلی موردنیاز برای پیدایش حیات، احتمالاً نه از طریق برخورد صاعقه و نه از طریق شهابسنگها، بلکه مستقیماً در آبهای زمین اولیه وجود داشتهاند.
اما منبع این الکتریسیته در آبهای ماقبل تاریخ چه بوده؟ زار و همکارانش دریافتند که زمانی که آب بهشکل قطرات ریز پخش میشود، بارهای الکتریکی متفاوتی ایجاد میکند.
بهطور خاص، قطرات بزرگتر اغلب بار مثبت دارند، درحالیکه قطرات بسیار ریز دارای بار منفی هستند.
بهطور معمول، اتمهای آب تعداد برابری پروتون و الکترون دارند، اما هنگام تبدیل شدن به قطرات ریز، برخی از آنها الکترون از دست میدهند یا دریافت میکنند و این امر موجب شکلگیری بارهای الکتریکی متفاوت میشود.
به عبارت دیگر، زمانی که موجی به ساحل برخورد میکند یا قطرات آب از آبشار به اطراف پاشیده میشوند، ذرات آب میتوانند الکترون از دست بدهند و دارای بار مثبت شوند، یا الکترون دریافت کنند و بار منفی پیدا کنند.
مطالعه منتشرشده در مجله Science Advances نشان داده که وقتی دو قطره با بارهای مخالف به هم نزدیک میشوند، جرقههای الکتریکی کوچکی ایجاد میشود که به آن «میکروصاعقه» گفته میشود. این جرقهها با چشم غیرمسلح دیده نمیشوند، اما مقدار انرژی زیادی در خود دارند.
در آزمایشی که برای بررسی این پدیده انجام شد، زمانی که قطرات آب با مخلوطی از گازهای نیتروژن، متان، دیاکسید کربن و آمونیاک ترکیب شدند، سه ترکیب آلی مهم به وجود آمدند. این ترکیبات شامل سیانید هیدروژن، اسید آمینهای به نام گلیسین و یوراسیل بودند.
زار نتیجهگیری کرده که برخلاف تصور رایج، آب نهتنها یک ماده بیاثر نیست، بلکه زمانی که بهصورت قطرات ریز پخش میشود، میتواند واکنشهای شیمیایی شدیدی ایجاد کند. او بر این باور است که امواج اقیانوس و آبشارها، منشأ واقعی پیدایش حیات روی زمین بودهاند.
عصر ایران- مقاله ای جدید که در واقع مروری دقیق تر بر تحقیقات موجود است، استدلال میکند که فعالیت بدنی میتواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی افراد را بویژه در سالهای پایانی زندگی شان ارتقاء دهد.
به گزارش مدیکال نیوز تودی، این مقاله اشاره میکند که کمبود فعالیت بدنی عامل خطر بیش از 30 بیماری مزمن است که بزرگترها را تحت تأثیر قرار میدهند.
مقدار ورزش که برای افراد جوان به طور گسترده توصیه میشود - 150 دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط تا شدید در هر هفته - برای افراد مسن تر نیز قابل اعمال است.
تحقیقات نشان داده است که 150 دقیقه فعالیت بدنی متوسط در هفته میتواند میزان مرگ و میر ناشی از انواع بیماری ها را به میزان 31 درصد نسبت به هفته ای که هیچ فعالیت بدنی قابل توجهی در آن وجود نداشته باشد، کاهش دهد.
فعالیت بدنی با بهبود کلی کیفیت زندگی، همچنین تقویت سلامت شناختی و روانی همراه است.
یکی از نکات اصلی مقاله این است که فاکتورهایی مانند سن، آسیب پذیری یا نقص های فیزیکی یک فرد به این معنی نیست که آن فرد باید از فعالیت بدنی اجتناب کند زیرا در واقع خود را از مزایای بی نظیر آن محروم کرده است. به عبارت دیگر این ها فاکتورهایی هستند که باید در نظر گرفته شوند، اما نباید مانع حرکت بیشتر افراد برای داشتن زندگی بهتر شوند.
این مقاله در مجله انجمن پزشکی کانادا منتشر شده است.
مقاله جدید چه چیزی جدید میگوید؟مقالات مروری Review Paper مقالاتی هستند که بر اساس مقالات منتشر شده نگاشته میشوند. این مقالات حاصل پژوهش میدانی یا آزمایشگاهی نیستند. به عبارتی مقالات مروری به منظور بررسی و تبیین وضعیت موجود درباره یک موضوع یا مسئله، متون را بررسی و تحلیل میکنند.
دکتر جین تورنتون، نویسنده اول مقاله مروری حاضر، متخصص در فعالیت بدنی در پیشگیری و درمان بیماری های مزمن، توضیح داد:
این مقاله به طور عمده پزشکان و ارائه دهندگان خدمات بهداشتی را مخاطب قرار می دهد تا این نکته را برجسته کند که «بسیاری از بزرگترهایی که با بیماری مزمن زندگی میکنند یا فعال نیستند، میتوانند با گنجاندن سبک زندگی فعال، شرایط سلامت بهتری داشته باشند.»
«پزشکان زیادی به بیماران خود در مورد فعالیت بدنی مشاوره نمیدهند! (به دلایل مختلف) و امیدواریم که این مقاله به عنوان فراخوانی برای اقدام عمل کند و به همین ترتیب کمک کند که چگونه فعالیت بدنی را به سالمندان تجویز کنیم.»
اینکه فرد مسن به تدریج داروهای بیشتری دریافت میکند، امری رایج است اما در نظر داشته باشید؛ ممکن است که فعالیت بدنی بتواند برخی از مشکلات افراد را به روش غیر شیمیایی حل کند!
ریان گلات مربی ارشد سلامت مغز و مدیر برنامه FitBrain در موسسه علوم اعصاب اقیانوس آرام در سانتا مونیکا، می گوید: با استفاده از داروهای مختلف، جعبه داروهای افراد به تدریج بزرگتر میشود.
وی ادامه می دهد: ورزش مزایای سیستمیک بسیاری ارائه میدهد، از جمله کاهش مرگ و میر به علل مختلف مرتبط با جسم و روح سالم، پیشگیری از سقوط (افزایش ثبات فیزیکی فرد) و بهبود سلامت شناختی و روانی. این روش ایمنتر و کمتهاجمتر از داروها یا جراحیها است و عوارض جانبی کمتری دارد.
«تعداد کمی از مطالعات مقایسه ای مستقیم بین فعالیت بدنی و داروها یا روشهای جراحی انجام دادهاند، و البته بستگی به شدت و پیشآگهی طبیعی بیماری دارد. در مقاله، تعدادی از بیماریها و نکاتی که قبل از شروع برنامه ورزشی باید در نظر گرفته شوند، آورده شده است.»
دکتر تورنتون معقد است: اگر وارد دوران پیری شده اید یا فرد مسنی در زندگی شماست که قصد دارید فعالیت بدنی بیشتری داشته باشد، «پیام اصلی این است که هیچ گاه برای گنجاندن فعالیت بدنی بیشتر در زندگی تان دیر نیست.»
گلات تأکید کرد: فعالیت بدنی یک استراتژی ضروری در مسیر سالم پیر شدن، است. این جمله کلیدی بسیار مهم است که همه افراد باید به آن توجه داشته باشند.
دکتر تورنتون توصیه می کند تا پیش از آغاز یک فعالیت ورزشی مرتب، حتما با پزشک متخصص مشورت و تست ورزش علمی را پشت سر بگذارید. در این شرایط حرکات مناسب با شرایط فیزیکی و سنی در اختیارتان قرار خواهد گرفت.
وی ادامه می دهد: معمولا بزرگترها باید با فعالیت های کمضربه مانند پیاده روی یا شنا شروع کنند و به تدریج به 150-300 دقیقه فعالیت متوسط در هفته برسند که زمان طلایی برای سلامت افراد محسوب می شود. گنجاندن تمرینات مقاومتی و تعادلی نیز مهم است، از جمله فعالیتهای وزنی.