واحد مشترک کمکی پژوهش و مهندسی «هوش یار-تواندار»     (HT-CSURE)

واحد مشترک کمکی پژوهش و مهندسی «هوش یار-تواندار» (HT-CSURE)

Hooshyar-Tavandar Common Subsidiary Unit for Research & Engineering
واحد مشترک کمکی پژوهش و مهندسی «هوش یار-تواندار»     (HT-CSURE)

واحد مشترک کمکی پژوهش و مهندسی «هوش یار-تواندار» (HT-CSURE)

Hooshyar-Tavandar Common Subsidiary Unit for Research & Engineering

خطر ترامپ برای محیط زیست کره زمین

 نیویورک تایمز نوشت: فرمان 'ترامپ' در مورد لغو اقدامات سَلَفش در مورد تغییرات آب و هوایی، وحشتناک است زیرا اوضاع کره زمین را از این که هست به مراتب بدتر خواهد کرد.

به گزارش ایرنا، روزنامه آمریکایی در سرمقاله روز سه شنبه خود افزود: هنوز بیشتر از ده هفته از ریاست جمهوری ' دونالد ترامپ' نگذشته است که او فرمان داده است سیاست گذاری مقام سلفش 'باراک اوباما' پیرامون مبارزه با تغییرات جوی که بر لزوم کاسته شدن از سوخت های فسیلی تاکید دارد منسوخ اعلام شود .

تاختن ترامپ به سمت سیاست گذاری هایی که اوباما در مورد تغییرات جوی انجام داده بود از موقعی شروع شد که او در 'دیترویت' اعلام کرد که استانداردهای بهره وری سوخت برای خودروها و کامیونها را منسوخ خواهد کرد . 

ترامپ در ادامه همین روند بودجه بسیار تنگ نظرانه دولت را آماده کرد و از جمله حوزه هایی که در این بودجه مشمول کاهش اعتبار بود برنامه های علمی - تحقیقاتی در زمینه تغییرات جوی بود. 

قله تصمیم گیریها در این زمینه روز سه شنبه اتفاق افتاد و ترامپ یک فرمان اجرایی صادر کرد و محور استراتژی انرژی پاک اوباما را بکلی منسوخ اعلام کرد. طبق استراتژی انرژی پاک اوباما تمام نیروگاههایی که با سوخت زغال سنگ کار می کنند تعطیل می شود و جلوی ساخت نیروگاههایی جدید از این دست هم گرفته می شود.

اما هیچ جای تعجب ندارد که شخصی چون ترامپ آمده است و دست به چنین تصمیم گیریهای حیرت آوری می زند.

ترامپ اصولا فردی است که معتقد است تغییرات آب و هوایی کره زمین یک شوخی مضحک و کار چینی هاست، با این هدف که صنایع آمریکا را به نابودی بکشاند. ترامپ رئیس جمهوری است که همه اشخاصی که در کابینه و دولت او را احاطه کرده اند، تماما افرادی هستند که کمترین اطلاعی از موضوع گرم شدن کره زمین و عواقب شوم آن ندارند. او شخصیتی است که در بسیاری از موارد تمام موفقیت سیاسیش را مرهون سخاوتمندی های شرکتهای نفت و گاز و زغال سنگ است.

ترامپ شخصی است که همواره گلایه کرده است همه مقررات جاری کشور اشتغال سوز است. او همواره وعده داده است که موجبات اشتغال بیشتری برای کارگران معادن زغال سنگ را فراهم سازد. این صنعت بنحوی جبران ناپذیر رو به انحطاط می رود، زیرا قیمت گاز طبیعی ارزان است و ظرفیت منابع انرژی های پاک مانند باد و خورشید هم از سال 2008 سه برابر شده است .

و اما حقیقتا باید فرمان ترامپ را در زمینه تغییرات جوی فرمانی وحشتناک و دلهره آور دانست.

این فرمان اجماع علمی به دست آمده در این زمینه را کاملا بی اعتبار و منسوخ می شمرد. این اجماع علمی صراحت دارد بر اینکه اگر هر چه سریعتر اقدامی مقتضی برای جلوگیری از گرمتر شدن کره زمین انجام نگیرد، آب دریاها بالا خوهد آمد، خشکسالی های ویرانگر بیشتری اتفاق خواهد افتاد، نسل های بیشتری از گونه های گیاهی و جانوری منقرض خواهد شد و بطور کل اوضاع کره زمین از اینکه هست به مراتب بدتر خواهد شد.

این فرمان هولناک است چون مانند گذشته تمام اتکای انرژیایی کره زمین را بر منابع انرژی های فرسوده و کثیف بنیاد می نهد، در حالیکه پویایی اقتصاد منوط به سرمایه گذاری بر انرژی های جدید و پاک است . 

این فرمان خطرناک است چون به همه حمایتهای مردمی از حفاظت محیط زیست پشت می کند، که معتقد است هزینه های شرکتهای آمریکایی بدون نوآوری در انرژی بالا خواهد رفت و سطح قابل رقابت بودن این شرکتها با شرکتهای خارجی تنزل خواهد کرد.

مهمترین اشکال این فرمان در این است که ترامپ با آن نقش رهبری جهانی آمریکا را در موضوعات جوی کاملا نادیده می گیرد.

جای شکرش باقیست که ترامپ دستور نداده است آمریکا پایش را از 'توافق پاریس' بیرون بکشد. 

توافق پاریس در دسامبر 2015 (آذر 94) به دست آمد و 195کشور برای اولین بار در یک تلاش جمعی موافقت کردند انتشار گازهای گلخانه ای خود را بکاهند. عمده موفقیت این کار مرهون تلاش پیگیر اوباما و 'جان کری' وزیر امور خارجه او بود که موفق شد چینی ها و هندی ها را هم با این دستورکار همسو سازد.

با این حال ترامپ با این فرمان خود توافق پاریس را عملا منسوخ کرده است.

طبق دستور کار اوباما قرار بود آمریکا سطح انتشار گازهای گلخانه ای خود را تا سال 2015 کاهش دهد و آن را به یک چهارم میزان سال 2015 برساند. 

حال اگر چنین شیوه نامه ای در دسترس نباشد، آمریکا دیگر نمی تواند مدعی رهبری جهان در زمینه کاهش گازهای گلخانه ای باشد. مسلما این همان چیزی است که چین و هند آن را آرزو می کنند.

این فرمان ترامپ دو خطر بزرگ به همراه دارد:

باعث خواهد شد سایر کشورهای بزرگ هم پایشان را از توافق پاریس بیرون بکشند و یا اینکه به فکر افتند ابتکار عمل را در مورد منابع انرژی پاک به دست بگیرند، که مسلما این به سود آب و هوای کره زمین، اما به زیان صنعت آمریکا خواهد بود.

آیا راهی هست که این جنون را واژگون کرد؟

بله. فرمان های ترامپ بفوریت به اجرا گذارده نخواهد شد. یک سال و یا بیشتر طول خواهد کشید تا 'آژانس حفاظت از محیط زیست' یک طرح و برنامه ای برای تولید برق از انرژی های پاک تهیه و تنظیم کند.

ایالت های مترقی نظیر کالیفرنیا و نیویورک یقینا دستور کار خود را برای کاستن از انتشار گازهای گلخانه ای دنبال خواهند کرد. موضوع دیگر افکار عمومی است.

پیش از این هم در سال 1994 هنگامی که 'نیوت گینگریچ' و یارانش سعی کردند قوانین در حوزه محیط زیست را تغییر دهند افکار عمومی وارد مبارزه شد و محکم جلوی دستور کار جمهوریخواهان در این زمینه ایستاد.

جمهوریخواهان بعد از هشت سال دروغ گویی و انکار در دوره ریاست جمهوری ' جرج بوش' (پسر)، یک بار دیگر در سال 2008 در همین زمینه تنبیه شدند (در آن سال اوباما به ریاست جمهوری انتخاب شد).

هنوز هم فرصت باقیست و ترامپ می تواند این نادانی خود را به یک سیاست گذاری حقیقی برای مردم بدل کند و مخالفتش را با این دستور کار ضد علمی به نمایش گذارد.
منبع: ایرنا

سلول های پروسکایت دوبعدی جدید قیمت سلول های خورشیدی را کاهش می دهد

انرژی

سلول های پروسکایت دوبعدی جدید قیمت سلول های خورشیدی را کاهش می دهد

دنیای سبز تر - 25 اسفند 1395  
محققان آزمایشگاه ملی لوس آلاموس، تکنولوژی جدید پروسکایت را معرفی کردند که ضمن کاهش قیمت سلول های خورشیدی، بهره وری آنها را به طور چشمگیر افزایش خواهد داد.  با استفاده از لایه های نازک رادلستون-پوپر، دانشمندان لایه های دوبعدی پروسکایت را که مقرون به صرفه هستند و راندمان بالایی نسبت به قیمتشان دارند، ایجاد کرده اند. در این فناوری از مفهوم ترکیب لایه های دو بعدی نانومتر پروسکایت که توسط لایه های آلی نازک جدا شده اند، استفاده شده است. این ماده برای طیف گسترده ای از دستگاه های بسیار کارآمد، از سلول های خورشیدی تا LED ها، دیودهای لیزری و سایر دستگاه های نانو اپتو الکتریکی استفاده می شود.

Scientists Create a New Kind of Liquid That Can Push Itself Along a Flat Surface

Scientists Create a New Kind of Liquid That Can Push Itself Along a Flat Surface

How the... ?

MIKE MCRAE
25 MAR 2017

Moving a liquid from point A to point B typically requires either a sloping surface or a pump of some sort to apply pressure.

A new kind of material that is in early development requires neither, instead relying on a squirming skeleton of microscopic fibres to move it in a direction, opening the way for a class of fluid capable of worming itself through a channel.

Researchers from Brandeis University in Massachusetts took a hint from nature and investigated how the biomechanical properties of materials called microtubules could be applied to a mixture to make it move in a single direction around a container.

Anybody who has watched a microscopic amoeba stretch out a gloopy arm to pull itself under the coverslip has seen microtubules in action.

Most complex cells, and even a few bacterial ones, contain a network of microtubule fibres collectively called a cytoskeleton, which is responsible for giving the cell its shape and transporting materials around as they twist, bend, shrink, and stretch.

These fibres are made up of a string of proteins called tubulin, which spirals around on itself to form a cylinder about 25 nanometres across.

In this particular case, the researchers used the microtubules found inside the nerves of a cow's brain.

On their own, the mass of fibres would be about as impressive as wet cobwebs. But the researchers found they could turn a watery mixture of cow microtubules into molecular motors by adding a couple of other ingredients.

The first was kinesin, a protein which naturally attaches to the microtubule and 'walks' along its length in a molecular waddle.

Another component was the energy-carrying molecule adenosine triphosphate (ATP), which generally provides a kick of power whenever it donates one of its three phosphates to proteins such as kinesin.

Putting them together, the researchers found the kinesin connected a pair of microtubule strands like a rung on a ladder, and  when powered by the ATP  walked them in opposite directions.

Each kinesin that walked off the end of a fibre was soon replaced by others connecting other fibres, creating a squirming mess of microscopic worms.

Check out in the clip below how these writhing strings of protein slide against each other with help from the kinesin.

The interesting thing about this swirl of fibres was that it produced small whirlpools in the gel-like mixture.

This turbulence could be harnessed to push the fluid in the same direction simply by choosing the right shape for the container.

The researchers stuck to containers they could map mathematically, such as discs and doughnut shaped 'toroids' like the one in the picture up top, finding by picking the right the dimensions of the container the messy churning of the fibres became a steady current in a single direction.

While this only works in containers with precisely the right dimensions, it does scale up, meaning liquids can be encouraged to flow over a number of metres.

Of course once the ATP runs out of phosphate to hand over to the kinesin, the flow grinds to a halt, which would make it unlikely for large scale transport of liquids.

However, there could easily be a role for self-propelled gels in the future of mechanical engineering.

"From a technology perspective, self-pumping active fluids set the stage for the engineering of soft self-organized machines that directly transform chemical energy into mechanical work," the researchers suggest in a summary of their paper.

Even without an application, this research provides insight into the dynamics of moving fluids inside our own cells.

Perhaps one day we'll be seeing 'wet' robotics powering our cybernetic body parts with self-propelled fluids fed by our body's own reserves of ATP.

This research was published in Science.

کسب و کارهای نوپا در زمینه باتری‌های کربن-یون

رایورز - این باتری‌های جدید غیرقابل اشتعال که به سرعت شارژ می‌شود، توسط شرکت خصوصی زپ‌گو رونمایی شده است و تا دو سال آینده در گوشی‌های هوشمند به کار خواهد رفت.

فناوری باتری‌های کربن-یون زپ‌گو، جایگزینی مناسب و ایمن برای میلیاردها باتری لیتیم-یونی است که در حال حاضر، در گوشی‌های هوشمند، اسکوترهای برقی، وسایل نقلیه و دستگاه‌های صنعتی به کار می‌رود.

در حال حاضر استفاده از باتری‌های لیتیم-یون که در محصولات مختلف از قبیل گوشی هوشمند سامسونگ گلکسی نوت ۷، سابقه بدی از خود به جای گذاشته بود، در بسیاری از پروازها نیز ممنوع شده است؛ چرا که ممکن است بیش از حد گرم شده و آتش بگیرد و منفجر شود.

به گزارش آی.تی ورلد، استفان ولر، مدیر عامل زپ‌گو، اعلام کرد که این شرکت، فناوری این نوع باتری را در شاتل‌هایی که برای انتقال مسافران در فرودگاه هیتروی لندن مورد استفاده قرار می‌گیرد، با موفقیت آزمایش کرده است.

وی افزود: «اولین نسل این باتری‌ها، تا دو سال آینده در آیفون ۱۰ یا سامسونگ گلکسی اس۱۰ مورد استفاده قرار خواهد گرفت. شرکت‌های مختلف سازنده گوشی هوشمند، به دلیل ایمنی این نوع باتری، خواهان استفاده از آن‌ها به جای باتری لیتیم-یون هستند.»

 

 

ولر اذعان داشت که: «باتری‌های کربن-یون، به هیچ وجه آتش نمی‌گیرند. شعار ما این است که باتری‌های ما، امن‌ترین و سریع‌ترین روش شارژ را به شما ارائه خواهند داد؛ چرا که بر پایه لیتیم نیستند و هیچ چیز قابل اشتعالی در آن‌ها وجود ندارد. باتری‌های لیتیم-یون، متکی بر الکترولیت‌های آلی هستند که وقتی دچار اتصال کوتاه می‌شود، به راحتی آتش می‌گیرد؛ اما باتری‌های کربن-یون از مواد نانوکربنی مانند گرافن استفاده می‌کنند.»

گفتنی است مالکیت معنوی اصلی فناوری کربن-یون، مرهون تلاش‌های شبانه روزی محققان دانشگاه آکسفورد است. زپ‌گو کار خود را تقریباً در سال ۲۰۱۳ آغاز کرد و تعداد کارکنان آن، اکنون حدود ۲۵ نفر است.

این باتری در حال حاضر، در نسل سوم خود قرار داشته و در برخی از محصولات صنعتی نظیر ابزارهای برق بی‌سیم به کار می‌رود. شایان ذکر است که زمان شارژ این باتری‌ها بسیار کوتاه است به گونه‌ای که باتری شاتل‌های فرودگاه هیترو، در عرض ۳۵ ثانیه و باتری یک دریل برقی در عرض ۶۰ ثانیه،شارژ می‌شود.

ساخت باتری آزمایشی با هوا و دی‌اکسیدکربن

ساخت باتری با هوا و دی‌اکسیدکربن


محققان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا روش جدیدی را برای تولید انرژی از دی‌اکسیدکربن ابداع کرده‌اند که صدها برابر قوی‌تر از انواع دیگر است.

به گزارش ایسنا به نقل از انگجت، دانشمندان یک باتری سلولی شناور ارزان تولید کرده‌اند که بیشتر از محلول‌های آب حاوی دی‌اکسیدکربن محلول یا هوای عادی محلول استفاده می‌کند. از آنجایی که مایعات حاوی غلظت‌های متفاوت دی‌اکسیدکربن هستند، سطوح PH متفاوتی هم دارند و این عدم تعادل باعث تولید برق می‌شود.

در یک باتری سلولی شناور، دو مایع توسط یک غشا از هم جدا می‌شوند تا با یکدیگر ترکیب نشوند اما یون‌ها در میان آن‌ها جریان پیدا می‌کنند. با تبادل یون‌ها بین محلول غلیظ‌تر دی‌اکسیدکربن و محلول هوای عادی، ولتاژ در الکترودهای اکسیدمنگنز هر دو مخزن تغییر می‌کند. این کار به شبیه‌سازی جریان الکترون‌ها میان دو الکترود متصل پرداخته و در نتیجه تولید برق می‌شود.

زمانی که تمرکز یون‌ها عادی می‌شود، می‌توان بطور موثری باتری را با پر کردن مجدد هر مخزن با محلول متضاد و معکوس کردن جریان الکترون‌ها، دوباره شارژ کرد. محققان توانستند این کار را بیش از 50 بار انجام دهند و پس از آن، کاهش عملکرد مشاهده شد.

این باتری در دمای اتاق به کار پرداخته و از مواد و فرآیندهای ارزان استفاده می‌کند. با این حال محققان معتقدند که استفاده از دستاورد آنها در مقیاس بزرگ هنوز مقرون‌ بصرفه نیست. آن‌ها امیدوارند بتوانند این باتری‌ها را به ایستگاههای نیروی سوخت فسیلی ادغام کنند تا از انتشارات گازهای دی‌اکسیدکربن آن‌ها برای تولید انرژی بیشتر استفاده کنند.

این تحقیق در مجله Environmental Science & Technology Letters منتشر شده است.