کاشت اولین ایمپلنت مغزی برای حرکت دست روباتیک

دکتر میر شهرام صفری | Dr. Mir Shahram Safari ۱۳۹۴/۰۳/۰۲ پروتز اعصاب, علوم اعصاب بالینی, علوم اعصاب محاسباتی, فناوری عصبی, فیزیولوژی اعصاب, مهندسی اعصاب, واسط مغز و رایانه Leave a comment 1,070 Views

نوروسافاری| دانشمندان روز پنجشنبه اعلام کردند یک ایمپلنت را در مغز فردی کار گذاشته اند که قادر است دستور حرکت دادن یک بازوی روباتیک را صادر کند.

به گزارش نوروسافاری به نقل از واحد مرکزی خبر، محققان در نشریه ساینس اعلام کردند اریک سورتو ۳۴ ساله، نخستین شخصی است که یک پروتز عصبی در منطقه ای از مغزش کار گذاشته می شود. سورتو که در ۲۱ سالگی به دنبال شلیک گلوله از ناحیه گردن، دچار فلج نخاعی شد اکنون می تواند دست خود را حرکت دهد و یک فنجان چای را در دست گیرد. تلاش های قبلی محققان برای استفاده از ایمپلنت های مغزی در کنترل بخش حرکتی کورتکس مغز مورد استفاده قرار گرفته بود. این تجربه پزشکان، با کار گذاشتن دو الکترود میکروسکوپی در کورتکس عقبی بخش کناری مغز یا پی پی سی، انجام گرفت. این بخش از مغز، روندهای حرکتی از جمله رسیدن یا در دست گرفتن را کنترل می کند. ریچارد آندرسون استاد بخش نوروساینس موسسه کالتک می گوید: وقتی شما بازوی خود را حرکت می دهید، شما واقعا درباره عضلاتی که فعال می کنید و ریز حرکات خود، فکر می کنید مثلا بالا بردن بازوها، باز کردن بازوها، گرفتن یک فنجان، بستن دستان به دور فنجان و چیزهایی مانند آن؛‌ در عوض، شما درباره هدف حرکت خود فکر می کنید، مثلا من می خواهم یک فنجان آب بردارم، پس ما می توانیم این حرکت را رمز گشایی کنیم و از فرد بخواهیم به سادگی، همه حرکت را تصور کند و آن را به بخش های ریزتر، تقسیم نکند.

بیشتر بخوانید:  پیوند سر در انسان و چالشهای پیش رو

سورتو در سال ۲۰۱۳ ایمپلنت را دریافت کرد و از آن پس در مرکز بازتوانی ملی رانکو لوس آمیگوس، تحت درمان قرار گرفت تا طرز کنترل بازوی روباتیک را فرا گیرد.
وی دو هفته پس از جراحی مغز، توانست کنترل این بازو را در اختیار گیرد.
تصاویر ویدئویی نشان می دهد سورتو قادر است رایانه را کنترل کند یا نوشیدنی بنوشد و با بازوی روباتیک، دست دهد.
این بررسی بالینی با همکاری کالتک، دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و مرکز ملی بازتوانی رانکو لوس آمیگوس آمریکا انجام گرفت.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، کریستیان هک استادیار بخش نورولوژی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی می گوید: این مورد، امیدها را برای درمان همه انواع مشکلات نورولوژیک که فلج کننده است، تازه می کند که از جمله این مشکلات می توان به سکته مغزی، صدمات مغزی، بیماری ای ال اس و حتی ام اس اشاره کرد.

نتایج این تحقیق در ژورنال ساینس گزارش شده است:

Decoding motor imagery from the posterior parietal cortex of a tetraplegic human